
Човек се не развија само зато што време пролази.
Године пролазе, искуства се нижу, људи долазе и одлазе, а живот нас свакодневно суочава са новим околностима. Ипак, нисмо сви подједнако промењени оним што смо доживели. Неко деценијама понавља исте грешке, исте страхове и исте начине реаговања. Неко други, понекад после само једног снажног искуства, почне да посматра себе и свет другачијим очима.
У чему је разлика?
Можда у томе што животно искуство није исто што и развој. Можемо много тога доживети, а да из тога ништа битно не научимо. Можемо се сусретати са проблемима, а да сваки пут одговоримо на исти начин. Можемо желети промену, а ипак наставити да живимо по старим навикама.
За развој није довољно да нам се нешто догоди. Потребно је да се нешто догоди и у нама.
А управо ту почиње прича о напору.